Cuc Phuong National Park en Van Long Nature Reserve

Beste vrienden,

Vandaag gaan we al om half vijf uur uit de veren, want we maken een vroege ochtendwandeling door het regenwoud van Cuc Phuong National Park. Dat regenwoud moet je letterlijk nemen, want we hebben  de paraplu op die we van van het Emeralda hotel mochten lenen, echt nodig. 

Het is al licht, en van overal uit de boomtoppen laten allerlei vroege vogels hun lied klinken. We kuieren genoegelijk achter de vriendelijke ranger aan. Zijn scherpe ogen spotten de veelal piepkleine vogeltjes en wijst naar ze met zijn groene laserlampje.

Even verderop horen we een groep Gibbons hun gezamelijke ochtendgezang aanheffen, en ze kunnen hard zingen! We zien ook aapjes hoog door de boomtoppen heen en weer wandelen. Maar dat zijn niet onze Gibbons: die hebben geen staart en deze aapjes hebben juist hele lange staarten. Dat bestempelt ze tot lemuurs, of maki's. Daarvan zijn er in Zuid-Oost Azië verschillende soorten, met elk hun eigen leefgebied. Helaas zitten ze te ver weg voor onze camera.

We scoren ook wat hertjes, die eerder nieuwsgierig dan angstig zijn. In Cuc Phuong lopen ook verscheidende programma's om exemplaren van bedreigde diersoorten op te vangen en wetenschappelijk verantwoord te fokken, om ze later weer los te kunnen laten in de vrije natuur. 

We bezoeken ook het EPRC (Endangered Primate Rescue Center), waar maki's worden opgevangen die in beslag zijn genomen na illegale acties (handel, stropen, jagen). En ook het verloren gaan van biotoop zal wel een rol spelen. Er worden hier ook regelmatig jonge aapjes geboren. We mogen niet al te dichtbij komen, want ze mogen niet aan mensen wennen. 

Na het ontbijt (meegebracht uit het resort) gaan we met de gids op een andere plek het woud in gewapend met een bakje caterpillars. We kruipen in een vogelspotterhutje, nadat we de rupsen dichtbij over de grond hebben gestrooid. Nu maar kijken of er vogels op af komen. Helaas is de opkomst matig, want het regent nog steeds en de vogels wachten liever in de boomtoppen tot de bosbodem droog is. Volgende keer beter! 

We rijden het park weer uit en bij de ingang merken we dat het flink druk is geworden. Maar wij hadden het woud van Cuc Phuong even voor onszelf, een magische ervaring. We zetten nog een aantal bloedzuigertjes uit de auto, die zich hadden vastgeklampt aan onze schoenzolen. Die wil je niet hebben in de bewoonde wereld.   

Bij Van Long Nature Reserve schepen we in op een sampan, of eigenlijk een sampannetje om over het stuwmeer geroeid te worden. Dat bestaat eigenlijk uit een reeks vrij nauwe kanalen aan de voet van machtige en steile karstformaties. En er zitten veel vogelsoorten.

De roeiers, overigens vrijwel allemaal roeisters, zijn boeren uit de omgeving die te oud worden voor het zware werk. En zo kunnen ze nog een centje verdienen. Onze mevrouw is ook al op leeftijd, maar het roeien gaat haar nog goed af. En buiten het zicht van de opzichter mogen we van haar de verplichte zwemvesten weer uitdoen. 

Na een leuk tochtje worden we weer bij het Emeralda Resort gedropt, waar we door de beeldschone tuinen wandelen en lekkere springrolls eten in het restaurant.