Een dagje dobberen op de Mekong

Beste vrienden, 

Vandaag worden we met een luxe limousine opgehaald voor weer een dagje uit. Op het dashboard staat een mooi Mariabeeldje, niet ongelijk aan het Mariabeeld dat voor de Notre Dame de Saigon staat, een gift van het Vaticaan in 1959. 

We gaan een vaartochtje maken over de Mekong rivier in landelijk gebied, en hebben de hele boot voor onszelf. De eerste rijstoogst van het jaar is in volle gang en we zien vele boten propvol met rijst onderweg naar de fabriek. 

Onderweg worden we vertroeteld met flesjes water, koude handdoekjes en lekker fruit. En is er nog iemand in voor een aardig huisje aan het water?

We tuffen niet alleen maar over het water, maar leggen hier en daar aan voor wat vertier, we verkennen een zijkanaaltje per wiebelig roeibootje.

En we bezoeken een charmant villaatje uit 1938. De eigenaren wonen in de nieuwbouw erachter, de villa zelf is een museumpje. Je zou er zo in willen trekken.

Even verderop is er een fabriekje waar ze coconut candy maken en rijstpopcorn. Toeristen zijn welkom om te kijken en te proeven en er is uiteraard gelegenheid om souvenirs te kopen. De rijst wordt gepoft in een enorme wok die gestookt wordt met het kaf van de rijst. Niets gaat verloren, alles wordt gebruikt. 

Vervolgens puffen we aan boord even uit op lekkere bedjes alvorens aan te schuiven aan de lunchtafel. 

Deze wordt geserveerd in een restaurant in een fraai en luchtig koloniaal gebouw, dan niet heel toevallig in bezit is van de tourorganisatie. Geen kans gaat verloren, elke opportunity wordt benut.

Maar alles klopt. De 'elephant ear' vis op het menu ziet er spectaculair uit en is erg lekker. 

Na de lunch kuieren we in de lome namiddag langs een kanaaltje terug naar de auto. Er staat van alles in bloei, een mannetje klimt in de doerianboom om de takken die zwaar zijn van de groeiende vruchten te zekeren, terwijl zijn hond een dutje doet, en de wierook omhoog kringelt uit het huisaltaartje. Het is een heel contrast met het razende spitsuur als we weer Saigon binnenrijden.

Morgen nemen we het vliegtuig naar Cambodja voor de volgende etappe: de tempels van Angkor Wat. Een wat rare zin, want 'Wat' betekent al tempel.