Red Bridge Cooking School

Beste vrienden,

We zagen op onze avondwandeling door de oude binnenstad van Hoi An aardig wat lampionnen hangen. Ons tourschema bevatte voor vandaag eigenlijk ook een sessie lampionnen maken. 

Maar we hebben die laten omboeken naar een kookcursus, en daar hebben we absoluut geen spijt van. Er worden geen moeilijke dingen van ons gevraagd, en er is niets wat op een examen lijkt. En zo hoort het: koken is lol maken met z'n allen. Onze gids May brengt ons langse nauwe straatjes naar het Red Bridge Restaurant. 

Daar treffen we een gemêleerd gezelschap toeristen, en de onderlinge kennismaking is meteen al gezellig. De chef van de Red Bridge Cooking School heet Han en sproeit uit jarenlange ervaring een stroom droogkomische opmerkingen over ons uit. 

We worden in drie ploegen van zes gesplitst en gaan eerst de plaatselijke markt verkennen, met hulp van wat sous-chefs. We hoeven ons niet te bekommeren om ingrediënten, alleen wat souvenirs kopen, tegen toeristenprijzen. Vooruit dan maar. 

Dan stappen met z'n allen in een boot met een oorverdovend luide toktoktok motor, die ons over de Hoi An rivier naar de eigenlijke school brengt. 

Een enthousiast welkom valt  ons ten deel! De omringende tuin staat vol Vietnamese kruiden, en voor het eerst in mijn leven zie ik hoe pinda's groeien: onder de aarde. Nooit geweten eigenlijk.

We maken een vijftal eenvoudige gerechten, die de chef eerst voordoet. Boven zijn aanrecht hangt een spiegel ofwel 'Vietnamese television' zodat ook de mensen op de achterste rij het goed kunnen zien. Daarna mogen we zelf proberen, geholpen door een stoet vriendelijke assistentes. De eerste drie rondes kunnen we meteen opsmikkelen, en eerlijk is eerlijk, de beste koks krijgen het beste te eten. Mensen met allergie (gluten), of vegetariërs krijgen fluks alternatieven aangereikt.

De laatste twee rondes: een noedelsoep met kip en een zeebeesten salade nemen we mee aan tafel om gezellig samen te lunchen. De chef doet er nog meesterlijk klaargemaakt wagyu rundvlees bij, en fruit toe.

Een zeer geslaagde ochtend en halve middag. Daarna gaan we nog even langs de kleermaker om voor Marca wat handgemaakte kleren te bestellen: morgen klaar en niet duur.

De rest van de middag mogen we in ledigheid naar keuze doorbrengen. Er zijn verleidelijke opties in het Victoria Resort: een strand sessie, aan de bar hangen, in het zwembad plonsen, een tukkie doen of het blog schrijven, of van alles wat. Tegen de schemering is er gebonk en kabaal bij het zwembad. Dat blijkt een drakendans te zijn die bij een nieuw  trouwfeest hoort. Tegen het eind klinkt weer het bekende 'Kiss! Kiss!'.

De bruid komt uit Engeland, en de bruidegom uit Nieuw-Zeeland, met Vietnamese roots. Er was ook al een feest in Londen. Horen we uit de eerste hand, de moeder van de bruid. Rest ons de belangrijkste keuze van de dag: doen we eerst een cocktail, of gaan we al aan het bier?