Wandelen langs de Perfume River

Beste vrienden,

Gisteravond  gingen we een hapje eten bij Ben Trang, een cafe-bistro met uitzicht op de Perfume River, met lekker eten en koel bier. 

Het eten hier in Vietnam is allemaal heerlijk, en helemaal niet zo heet als in Thailand. Na het eten liepen we nog een eindje over de boulevard langs de rivier. 

Het was meer een breed trottoir dat min of meer scootervrij was gemaakt. Het naburige grasveld was tot aan het water gevuld met picknickende families, en bij het Imperial Monument werd volop gesport, de avondkoelte was er aangenaam geschikt voor. Favoriete bezigheid: badmintonnen, met een racket of gewoon de speciale shuttle op de slof nemen. Maar de nadruk lag vooral op gezelligheid. 

We logeren in het hyperdeluxe Silk Path hotel, met prachtige architectuur en vriendelijk en hulpvaardig personeel. 

Na het ontbijt inclusief kunstig geprepareerde meloenstukjes nemen we dezelfde route langs de rivier als gisteren. Er staat een vrij strakke bries die lekker verkoelend werkt. Het Imperial Monument ligt al klaar voor een fotomomentje, en even verderop vinden we het Nieuwjaarsmonument voor 2026, dit is het jaar van het paard. 

Het park is nu vrijwel verlaten, er wordt wat geveegd voor vanavond, en er zijn wat schoolklassen. Men zwaait vrolijk naar ons reeds ietwat bezwete toeristen. 

We lopen verder de stad in, en krijgen ook al wat handigheid in de edele sport van het oversteken: wacht een relatief rustig moment af, en gaan met die banaan. Getoeterd wordt er zowiezo. We zijn blij dat we naar binnen kunnen bij Vincom Plaza. Vincom is eigendom van een steenrijke Vietnamese vastgoedontwikkelaar, die hele steden uit de grond stampt. Binnen bevindt zich een koel airconditioned winkelcentrum met ook een Winmart. 

We kopen wat ondergoed in de grootste maat, en hopen dat het past. Op de bovenste verdieping kan je je kleuter een plezier doen met een rondje racen in een koddig voertuig naar keuze.

Op de terugweg komen we langs het Ho Chi Minh museum, dat evenwel net gaat sluiten voor de siesta. We mogen toch naar binnen en zijn de enige bezoekers. De toegang is 20.000 Dong p.p. Dat lijkt veel, maar komt neer op twee keer zestig cent. We hebben al miljoenen Dongs uit de ATM getrokken, voornamelijk als fooi voor onze gidsen en chauffeurs. Geen moeite is ze teveel, en zeg nou zelf, wanneer ooit heeft enige taxichauffeur het portier voor je opengehouden bij het instappen?   

Het museum vertelt het verhaal van Ho Chi Minh middels vele foto's, documenten en memorabilia. Hij is hier in Hue op school geweest, vandaar dit museum, het gebouw heeft wel iets van het Guggenheim in New York. Beter goed gejat dan slecht bedacht.   

Oom Ho heeft in zijn leven veel gereisd overal ter wereld, heeft in Frankrijk gewoond en was uiteraard betrokken bij het ontstaan van de communistische partij. Van lieverlee werd die machtiger, en tenslotte konden ze de Fransen eruit werken. Liberté, Fraternité, Egalité, maar niet voor Vietnamezen. Ho Chi Minh heeft zich nooit airs aangemeten, en dat siert hem. 

We wippen naar binnen bij het restaurant van het Silk Path hotel voor een late lunch. Uit ervaring weten we al dat het weer smullen geblazen wordt.  

O ja, er is ook nog een zwembad.