We drinken een laatste Singapore sling

Beste vrienden, 

Gisteren moesten (moesten?) we er toch aan geloven: we dronken een Singapore sling in een rooftop bar met uitzicht op het hele feestgebeuren. Op deze prime spot hanteert de horeca gepeperde prijzen, maar ach, het verdere vertier was gratis. Vandaag slapen we een keertje uit en laten ons de luxigheden van het Fullerton welgevallen. 

De WC-bril gaat vanzelf omhoog als je in de buurt komt, de bril is verwarmd en er is ook een bidet functie. Het uitzicht vanuit het raam van de foyer is onvergetelijk. De badsloffen sloffen zijn pure verwennerij maar zijn een maatje te klein, en we zijn toch blij met de stoere stekkerdoos die we van thuis hebben meegenomen, onze oplaadstekkers passen wel overal in, maar maken slecht contact. 

Na het overvloedige ontbijt kuieren we de stad in, we lopen niet te snel, want het is weer erg warm. De directe omgeving van het hotel is het terrein van de Engelse kolonie Singapore. Robert Fullerton was de eerste gouverneur (1826–1829) van de Straits Settlements, een reeks Engelse vestigingen in het huidige Maleisië. 

De pittoreske bebouwing aan de oever van de Singapore river is een moderne hercreatie, verder is er voornamelijk hoogbouw, nog veel meer dan we ons kunnen herinneren van ons vorige bezoek. Maar hier en daar is er nog wat Art Deco te vinden. 

Lopend langs het gebouw van de voormalige Supreme Court, en de belendende City Hall kunnen we de verleiding niet weerstaan om even naar binnen te wippen. Hier is nu het National Gallery of Singapore gevestigd, met moderne Oosterse kunst, wisselende tentoonstellingen en ... koele airco. 

Van de tentoonstelling van vrouwelijke kunstenaars vinden we de schilderijen van Phaptawan Suwannakudt uit Thailand het mooist. 

In de daktuin vinden we het kunstwerk 'Temple' van Tuan Andrew Nguyen. De Boeddhistisch-oranje installatie lijkt op een tempel, waarin metalen gongen en klokken en een enorme wind chime zijn opgehangen. Je mag er zachtjes op slaan middels met rubber beklede stokken. De klokken zijn bij nader inzien Amerikaanse bommen, het kunstwerk gaat dan ook over de Vietnamese oorlog, of over de Amerikaanse oorlog, zoals de Vietnamezen zeggen.

Het uitzicht vanaf de daktuin is fantastisch. We kunnen vanaf hier ook de St Andrew kathedraal zien, die geheel wit is geschilderd, en dat rare over the top hotel.    

 

We zijn al uitgechecked, maar we mogen in het Fullerton gebruik maken van het zwembad en even douchen, en een souvenir Fullerton-beertje  scoren. Ons vliegtuig naar Amsterdam vertrekt pas 's avonds laat, dus we kunnen nog rustig wat rondkijken en nog een Singapore sling savoureren in een bar waar alleen Singaporezen zitten te zakenbespreken. De serveerster is erg vriendelijk en maakt even een praatje met ons. Ze komt uit de Philipijnen en is hier om geld te verdienen, dat gaat thuis veel lastiger. 

Tegen donker ligt ons Fullerton hotel er sfeervol bij. We laten de bellboy een taxi naar het vliegveld bestellen, we laten een porter onze koffers inladen en we laten ons op de achterbank van de airco-gekoelde taxi zakken. Ons avontuur is bijna voorbij, alleen nog even de halve wereld overvliegen. Dat gaat in een halve etmaal, dat was vroeger wel anders. Beste vrienden, bedankt voor het lezen van dit blog, en tot een volgende keer. Houd evenwel ook rekening met een nabrander.