Zonsopgang bij Angkor Wat

Beste vrienden, 

We willen dolgraag de zonsopgang boven Angkor Wat nog meemaken, dus staan we nog maar een keertje voor dag en dauw op. We zijn bepaald niet de enigen: vanuit Siem Reap is een enorme stoet tuktuks, bussen en luxewagens in het duister onderweg naar het beroemde tempelcomplex, maar het uitgestrekte voorterrein slokt de menigte moeiteloos op. 

Onze lepe gids weet precies het plekje waar je rond deze datum de eerste zonnestralen waar kan nemen. Overigens is Angkor Wat zo gebouwd dat tijdens de equinox, die op 21 maart valt, de zon precies boven de hoofddtoren opgaat.  

Als we onze meegebrachte ontbijtboxen hebben leeggesmikkeld, betreden we de hoofdtempel van de koningsstad Angkor. We paraderen langs een klein gedeelte van de beroemde bas-reliëfs van Angkor Wat. Het toont de strijd van prins Rama en zijn apenleger tegen de demonenkoning Ravana om zijn vrouw Sita te redden. 

Dit verhaal komt voor in een oeroud Indiaas epos, de Ramayana. Als je alle reliëfs in detail wilt bestuderen, mag je wel een jaarkaart aanschaffen.

Overal zijn ook verleidelijke tempeldanseressen in het gesteente gebeiteld. Angkor Wat is van oorsprong gebouwd als Hindoe tempel, maar is daarna een Boeddhistisch heiligdom geworden. 

We sluiten aan bij de stroom toeristen die per steile trap naar de bovenverdieping klimmen, vanwaar je mooi kan zien hoe groot het complex is: 165 hectare. We zien ook een dame met een kooitje vol vogels. Fangsheng is een boeddhistisch gebruik, en bestaat uit het vrijlaten van leven teneinde positief karma te verkrijgen. Tegen een kleine vergoeding kan je een vogeltje vrijlaten. 

Verderop in de tempel ontvangen we de zegen van een monnik in oranje pij middels het toedienen van het heilige water met een bamboe wijwaterkwast. Ook krijgen we een fel-oranje koordje omgeknoopt onder de plechtige woorden 'good luck to you'.  

Na twee heerlijke minuten in onze airco gekoelde limousine stappen we uit bij Angkor Thom, een ommuurd gedeelte van de stad Angkor. De muren worden omzoomd door een gracht, en op de toegangsbrug staan vele prachtige beelden, aan de linkerkant de goeden, en aan de rechterkant de slechten. 

We bezichtigen de Bayon tempel, met weer prachtige bas-reliëfs. Maar het mooiste zijn nog de torens met op elk van de vier windstreken het gelaat van een lachende Boeddha. 

Op het voorhoofd van éen van deze is het derde oog van Shiva ingebeiteld. Zo hebben de Hindoes in India vaak op die plek een rode stip.

Vlak bij de koninklijke paleizen is ook het terras van de olifanten, waar de koning parades afnam. Van die paleizen is niets over, want ze waren van hout. Er wordt ook gewaarschuwd voor 'monkey attacks', maar de exemplaren die wij voor de camera kregen kregen waren druk met elkaar te vlooien. 

De laatste tempel die we bezoeken is Ta Prom, wat 'oude man' betekent. Officieel is de benaming Rajavihara (klooster van de koning), maar in de tijd van het oude Indo-China vroeg  een Fransman aan een oude man hoe die tempel heette, en er onstond taalverwarring. Als ik lieg, lieg ik in commissie, maar de gidsen hier zijn allemaal gecertificeerd. 

Op deze locatie is ook de film Tomb Raider opgenomen. Zelf ben ik blijven steken bij de Indiana Jones films. De grote bomen die bovenop de tempel groeien zijn spectaculair.  

Morgen nemen we het het vliegtuig voor onze laatse etappe: Singapore. Dat is net als Bangkok een knooppunt naar vele bestemmingen, waaronder Amsterdam. Maar eerst gaan we nog een dagje stukslaan in Singapore.